ต้นทุนชีวิต

ต้นทุนในชีวิตชองคนเราย่อมมีความแตกต่างกันออกไปเสมอ บางคนเป็นคนรวยล้นฟ้าไม่ต้องทำอะไรก็มีกินมีใช้ บางคนเป็นคนยากจนจะใช้จ่ายอะไรก็ติดขัดไปหมด เลยทำให้คนเรามีความเป็นอยู่


….การใช้ชีวิตที่แตกต่างกันออกไป ถ้าเป็นคนที่รวยอยู่แล้วเขาก็คงไม่ต้องดิ้นรนหรือพยายามซักเท่าไรซึ่งต้นทุนชีวิตของเขานั้นมันสูงอยู่แล้วเขาเลยไม่ต้องที่จะหากำไรซักเท่าไร แล้วถ้าเป็นคนยากจนละก็คงจะเป็นไปในทิศทางที่ตรงกันกัน คนที่ยากจนต้องมีความดิ้นร้นแล้วความพยายามเพื่อที่จะหากำไรมาเพิ่มต้นทุนชีวิตที่ต่ำของเขาให้สูงขึ้น ด้วยความที่ต้นทุนชีวิตต่ำอยู่แล้วจะทำอะไรมันก็ยากรำบากไปหมด

.
….อยากที่จะทำอะไร อยากได้อะไรก็ไม่ได้อย่างที่หวัง คนยากจนเลยต้องดิ้นร้นหาทางเอาตัวรอด ต้องหาเช้ากินค่ำไปวันๆด้วยความอดทน งานที่ทำอาจจะไม่ได้สบายแต่เขาก็ต้องอดทนทำ พยายามขวานขวายหาทางอยู่รอด สู้ชีวิตไปด้วยความยากรำบาก
ในชีวิตของคนที่ร่ำรวยมันก็คงจะโรยไปด้วยกลีบกุหลาบอันสวยงามแต่ในชีวิตของคนที่ยากจนมันช่างโรยไปด้วยหนามอันแหลมคมที่คอยทิ่มแทงเท้าผู้ที่เดินตลอดเวลา ในเมื่อเราเลือกที่จะเกิดไม่ได้ว่าเราจะมีต้นทุนชีวิตที่สูงหรือต้นทุนชีวิตที่ต่ำได้
….เราก็ต้องทำทุกวันให้ดีเสมอในทางที่โรยไปด้วยหนามอันแหลมคมถ้าเรามีความพยายามมุ่งมานะ ขยัน อดทนต่อความยากลำบาก รู้จักเก็บอดออม ใฝ่ที่จะได้ดีแล้ว แหนมที่แหลมคมอาจจะจะกลับกลายเป็นเพียงแค่หนามอันเล็กๆที่ไม่มีความแหลมคมอะไรเลยและมันก็จะทำได้เพียงสะกิดเท้าเราให้เพียงแค่รู้สึกคันๆก็เท่านั้น แต่ถ้าในชีวิตของคนที่โรยไปด้วยกลับกุหลาบคนที่เดินในเส้นทางนี้อาจจะเดินไปด้วยความเย่อหยิ่ง
การไม่รู้จักอดทน ไม่มีความพยายามใดๆ ไม่รู้จักการเก็บอดออม ไม่มีความอดทน ซักวันหนึ่งเขาก็อาจจะลื่นกลับกุหลาบนั้นล้มลงไปก็ได้

ระดับความสนใจ

แสดงความเห็น